31 lipca 2011r. Jerzy Nachtman, żołnierz Związku Jaszczurczego, Narodowych Sił Zbrojnych i uczestnik powstania warszawskiego został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

W związku z 67. rocznicą wybuchu powstania warszawskiego Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski nadał ordery i odznaczenia uczestnikom tamtych wydarzeń. Powstańcy warszawscy odznaczeni zostali za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność na rzecz środowisk kombatanckich oraz za osiągnięcia w pracy społecznej.

 

Jerzy Nachtman ps. „Kazimierz Olecki”, „Wołomiński”, urodził się 7 listopada 1922 roku w Wołominie. Był synem Edwarda i Ludwiki z domu Leśniewskiej. Przed wojną działał w harcerstwie. Pracę konspiracyjną rozpoczął na przełomie 1939 i 1940 roku w Organizacji Wojskowej „Wilki” w Wołominie. Następnie z częścią swojej organizacji przeszedł do Związku Jaszczurczego, a następnie Narodowych Sił Zbrojnych. Był żołnierzem specjalnego Oddziału Bojowego przy Komendzie Głównej ZJ, a następnie NSZ (Oddział „Mazura”).

 

W 1942 przeszedł kurs w Szkole Podchorążych Piechoty NSZ, uzyskując stopień kapral podchorąży. Od listopada 1943 poszukiwany przez Niemców ukrywa się pod fałszywym nazwiskiem Jerzy Żmijewski. Od wiosny 1944 samodzielnie dowodził oddziałem w ramach Oddziału Bojowego przy KG NSZ. Brał udział i kierował wieloma akcjami zdobywania broni, „upominania” i likwidacji kolaborantów, transportach z Warszawy do obozu leśnego NSZ w Jacie, kolportażu prasy konspiracyjnej. W lipcu 1944 dowodził akcją uwolnienia kilkudziesięciu robotników przymusowych w Nadmie.


1 sierpnia 1944 wraz ze swoim oddziałem miał dokonać skoku na transport pieniędzy z PWPW, zaskoczony wybuchem Powstania zebrał przypadkowo spotkaną grupę żołnierzy AK, dozbroił ze zgromadzonej na akcję broni i dołączył do oddziałów tworzących późniejsze zgrupowanie „Chrobry II”. Początkowo jako dowódca półplutonu walczył na Towarowej, Łuckiej i Grzybowskiej, brał udział w zdobyciu budynku Dyrekcji Wodociągów na pl. Starynkiewicza (wspólnie z oddziałem rtm. Witolda Pileckiego).

 

Do końca Powstania w 1szej kompanii „Warszawianka” Chrobrego II. Ze względu na dobre uzbrojenie i wyszkolenie brał udział w wielu akcjach bojowych, m.in. w osłonie próby przebicia ze Starówki do Śródmieścia. W Powstaniu odznaczony Krzyżem Walecznych i awansowany do stopnia plutonowego podchorążego. Po Powstaniu nie poszedł do niewoli, przedostał się do Szwajcarii, gdzie osadzony w obozie podjął kilka prób ucieczki, za czwartym razem udało mu się zbiec do Francji i 15 stycznia 1945 wstąpił do Wojska Polskiego, a następnie trafił do II Korpusu we Włoszech.


W czerwcu 1946 wrócił do Polski i dzięki dobrze zakonspirowanej działalności w NSZ oraz formalnej przynależności w powstaniu do AK mógł podjąć studia. Z tytułem mgr inż. budownictwa lądowego wiele lat pracował jako kierownik budów, konsultant, kierownik Działu Przygotowań i Realizacji Budów oraz dyrektor Zakładu Remontowo Budowlanego Akademii Medycznej.


Po 1989 utrzymywał stałe kontakty ze swoim dowódcą Tadeuszem Siemiątkowskim ps. „Mazur” w Kanadzie oraz był animatorem środowiska kombatanckiego NSZ. Od powstania Związku Żołnierzy NSZ jego aktywny działacz społeczny i wieloletni wiceprezes. Obecnie jeden z najbardziej znanych żyjących kombatantów NSZ i żołnierzy powstania warszawskiego. Mimo podeszłego wieku nadal bardzo chętnie i często bierze udział w spotkaniach z młodzieżą, a historia jego działalności konspiracyjnej powoduje, że zaproszeń na prelekcje i spotkania ma bardzo wiele.


Jest inicjatorem projektu budowy pomnika Narodowych Sił Zbrojnych w Warszawie. Bohater wielu artykułów prasowych i internetowych, współautor kilku książek i wielu mniejszych publikacji Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych. Odznaczony Krzyżem Walecznych, Krzyżem Narodowego Czyny Zbrojnego, Krzyżem Partyzanckim i Krzyżem Armii Krajowej.

 

 

 

Wspomnienia Jerzego Nachtmana

Informacja o odznaczeniach: www.prezydent.pl