Andrzej Plackowski

Życiorysy

Andrzej Plackowski − powstaniec wielkopolski, żołnierz Wojska Polskiego i Narodowej Organizacji Bojowej, więzień obozu koncentracyjnego.

Urodził się 28 listopada 1899 roku w Skokówku, powiat gostyński, pod zaborem pruskim. Wziął udział w powstaniu wielkopolskim. W walkach powstańczych wyzwolono spod niemieckiego panowania prawie całą Wielkopolskę, dzięki temu później na mocy traktatu wersalskiego została włączona do państwa polskiego. W latach 1919−1921 służył w Wojsku Polskim. Walczył na froncie podczas wojny polsko-bolszewickiej. Później osiedlił się w Poznaniu. Pracował w zawodzie ślusarza w zakładzie Polskie Koleje Państwowe – Warsztaty Główne Parowozowo-Wagonowe w Poznaniu, czyli późniejszych Poznańskich Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego (w skrócie ZNTK Poznań).

Po włączeniu Wielkopolski do Rzeszy Niemieckiej Andrzej Plackowski zaangażował się w działalność konspiracyjną. W lipcu 1940 roku został zaprzysiężony do Narodowej Organizacji Bojowej (NOB). Pełnił służbę w Wydzielonym Obwodzie Warsztaty Kolejowe. Wiemy, że płacił składki organizacyjne. Agitował i wprowadzał do organizacji nowych żołnierzy. Brał udział w kolportowaniu czasopisma „Polska Narodowa” wydawanego przez Stronnictwo Narodowe. Przekazywał meldunki zawierające informacje z nasłuchów radiowych. Konfiskata radioodbiorników przez okupanta niemieckiego miała uniemożliwić Polakom dostęp do audycji radiowych nadawanych przez aliantów. Informacje o sytuacji na frontach II wojny światowej nadawane były specjalnie dla Polaków m.in. przez Brytyjczyków, Amerykanów, Francuzów. Za sporządzanie notatek z programów radiowych i ich rozpowszechnianie groziła kara śmierci lub obozu koncentracyjnego.

Andrzej Plackowski został aresztowany przez gestapo i osadzony w poznańskim Forcie VII. W dniu 8 lipca 1942 roku został skazany wyrokiem niemieckiego Wyższego Sądu Rejonowego w Poznaniu (OLG Posen) na sesji wyjazdowej w Pile na 6 lat obozu karnego. 22 lipca 1942 roku został przewieziony do niemieckiego więzienia w Rawiczu, skąd 12 grudnia 1942 roku przetransportowano go do niemieckiego obozu koncentracyjnego Mauthausen. Nadano mu numer obozowy 18516. Andrzej Plackowski zmarł w obozie koncentracyjnym 27 stycznia 1943 roku.